W 1895 r. został oskarżony o molestowanie seksualne chłopca, a w badaniu psychiatrycznym stwierdzono u niego zaburzenia psychiczne. W efekcie około połowy życia spędził naprzemiennie w szpitalach psychiatrycznych i więzieniach. Po wyjściu na wolność zaczął mordować dzieci i pierwszych dwóch zabójstw dokonał w lutym 1935 r. w Schwerinie. Cechą łączącą ofiary były marynarskie mundurki i brak obrażeń na ciałach. Policja wszczęła śledztwo w sprawie zabójstw dopiero po trzecim zgłoszonym zabójstwie, jednak z powodu małej liczby dowodów nie potrafiła wykryć sprawcy. Dodatkowo sam Seefeldt nie budził podejrzeń, gdyż wydawał się sympatyczny, a dzieci wołały za nim wujek Tik-tak, ponadto nie miał stałego miejsca zamieszkania, nieustannie podróżował i, jak wiele osób wówczas, świadczył usługi w odwiedzanych miejscowościach, w efekcie czego był słabo zapamiętywany.
Seefeld starannie planował morderstwa, których dokonywał z reguły w lasach sosnowych, a na ofiary wybierał dzieci do maksymalnie dwunastu lat ubrane w marynarskie mundurki. Jako możliwe sposoby zabijania policja brała pod uwagę otrucie i uduszenie, a opinia publiczna powszechnie rozważała hipnotyzowanie na śmierć.