W obrębie barwnych plam pod epidermą igieł grzybnia patogenu tworzy czarną podkładkę. Jest widoczna w postaci okrągłej, czarnej plamy. Powstają w niej w rzędach równoległych do długiej osi igły eliptyczne konidiomy, które w końcowej fazie swojego rozwoju pęcznieją i przerywają epidermę jedną lub dwoma szparami. Silnie porażone igły brązowieją i przedwcześnie opadają, słabiej porażone opadają dopiero za rok lub dwa. Najsilniejsze objawy porażenia występują na jednorocznych pędach. Na silnie porażonych sosnach zamierają całe gałęzie, a przy wielokrotnych infekcjach całe drzewa.
Ochrona Czerwonej plamistości igieł sprzyja wysoka wilgotność powietrza, przegęszczenie drzewostanu, obecność zainfekowanych drzew. W szkółkach chroni się drzewa chemicznie (środki miedziowe) oraz mechanicznie: podkrzesywanie drzew i usuwanie silnie porażonych dolnych okółków.
Dothistroma septosporum w Polsce jest organizmem kwarantannowym.
Przypisy Sinclair W., A., Lyon H., H., Johnson W., T. Disease of trees and shrubs. Cornell University Press, Ithaca and London, 1987. Kowalski T., 2007. Czerwona plamistość igieł sosny. Głos lasu 2,: 16-17
Kategoria:Choroby drzew i krzewów leśnych Kategoria:Grzybowe choroby roślin