Masakra przy Riam Road () – zbrodnia wojenna popełniona 10 czerwca 1945 roku, w czasie II wojny światowej, w rejonie miasta Miri w brytyjskim protektoracie Sarawak na Borneo. Z rąk żołnierzy Cesarskiej Armii Japońskiej zginęło wtedy co najmniej 44 alianckich jeńców wojennych.
Większość ofiar była uprzednio więziona w obozie jenieckim na wyspie Labuan. Wiosną 1945 roku 112 jeńców przeniesiono z Labuan do Brunei, a następnie do Kuala Belait, gdzie dołączono do nich niewielką grupę jeńców indyjskich. Pod koniec maja jeńców przeniesiono ponownie, tym razem do Miri. W międzyczasie wielu zmarło na skutek chorób, niedożywienia i wyczerpania. 10 czerwca, na wieść o wylądowaniu wojsk alianckich na Borneo, Japończycy zamordowali ostatnich 44 jeńców w dwóch masowych egzekucjach przy Riam Road.
Geneza 16 czerwca 1944 roku na wyspę Labuan położoną u wejścia do zatoki Brunei przywieziono 100 jeńców z obozu jenieckiego w Sandakanie. Wszyscy, z wyjątkiem jednego Australijczyka, byli Brytyjczykami. Najstarszym rangą, a zarazem jedynym oficerem w grupie, był Flt LT Raymond Blackledge (lekarz wojskowy). Wraz z jeńcami przybyło 57 żołnierzy japońskich wojsk regularnych oraz szesnastu strażników z Formozy, którymi dowodził japoński oficer kpt. Hirawa Nagai.