7 marca 1945 roku pozostających jeszcze przy życiu jeńców, w liczbie 112, zabrano do Brunei. Wraz z nimi ewakuowało się piętnastu strażników z Formozy oraz japoński sierżant Sugino, który sześć tygodni wcześniej objął stanowisko komendanta obozu. Jeńcy i ich strażnicy spędzili w Brunei osiem tygodni. W tym czasie zmarło trzydziestu jeden jeńców, przy czym jeden z nich był ostatni raz widziany w areszcie Kempeitai, do którego trafił po nieudanej próbie ucieczki. 8 maja (według innych źródeł 3 maja) jeńców załadowano na samochody ciężarowe i zabrano do Kuala Belait, gdzie zostali umieszczeni w budynku miejscowego kina. Tam dołączono do nich siedmiu innych jeńców – żołnierzy Brytyjskiej Armii Indii.
Przebieg masakry 27 maja 1945 roku przy życiu pozostawało jeszcze 51 jeńców. Tego dnia przeniesiono ich ponownie, tym razem do Miri w Sarawaku. Zostali osadzeni w dawnym obozie dla internowanych, który znajdował się przy Residency Road, w odległości około pół kilometra od willi zajmowanej uprzednio przez brytyjskiego rezydenta. W trakcie pobytu w Miri zmarło pięciu jeńców.