Blackledge i 28 jeńców pozostało przy Riam Road.
Na temat dalszego przebiegu wydarzeń brak jest wiarygodnych informacji, gdyż nie zachował się żaden świadek spośród jeńców lub miejscowej ludności. Sugino, przesłuchiwany po wojnie przez alianckich śledczych, utrzymywał, że około godziny 19:00 około 5–6 jeńców z sierż. C. Acklandem na czele podjęło próbę ucieczki. Na rozkaz Sugino formozańscy strażnicy mieli otworzyć ogień do uciekinierów, lecz jednocześnie „nieumyślnie” ostrzelali chatę, w której przebywali pozostali jeńcy. Ci ostatni mieli wpaść w panikę i wybiec z budynku, na skutek czego podekscytowani ucieczką i strzelaniną strażnicy zastrzelili ich wszystkich lub zakłuli bagnetami. Zginął także ciężko chory jeniec, który zdołał wyczołgać się z chaty.
Sugino rozkazał niektórym strażnikom zebrać zwłoki i pogrzebać je na pobliskim bagnie. Sam wraz z 6–7 podwładnymi udał się natomiast w kierunku Miri, aby przechwycić Campbella i pozostałych tragarzy, którzy wracali z obozu przy Residency Road. Miał ich spotkać, gdy odpoczywali na postoju w odległości około półtora kilometra od miejsca pierwszej masakry. Niedługo później dotarła tam grupa dziewięciu żołnierzy z garnizonu Miri, którymi dowodził kpr. Kaneko. Rzekomo miał się wtedy powtórzyć scenariusz pierwszej masakry.