Tadeusz Bohdan Zieliński (ur. 11 lipca 1914 w Konstancinie, zm. 10 czerwca 1986 w Warszawie) – polski architekt, wykładowca akademicki, członek Oddziału Warszawskiego SARP.

Życiorys Był synem architekta Tadeusza Zielińskiego i Zofii Cecylii z domu Łebkowskiej (1888–1959). Brat Antoniego Zielińskiego, chemika. Uczył się w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. Ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w 1935 r. oraz na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, na której potajemnie kontynuował studia w trakcie II wojny światowej. Podczas okupacji niemieckiej był porucznikiem AK, ps. „Stefan”, „Architekt”. Uczestnik powstania warszawskiego.

Zawodowo współpracował z pracowniami architektów, takich jak: Romuald Gutt, Bohdan Pniewski, Adolf Szyszko-Bohusz i J. Makowiecki (1936–1940), z SPB – pracownią Bohdana Pniewskiego (1945–1946), a także z Działem Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki (1946–1948), Biurem Odbudowy Stolicy (1948–1950), Pracowniami Doświadczalnymi ASP w Warszawie (1950–1984).

Był również członkiem Rady SARP od 1957 r. oraz sekretarzem Oddziału Warszawskiego SARP (1963–1965).