Kampania kaukaska – działania wojenne prowadzone głównie przez siły Imperium Osmańskiego i Imperium Rosyjskiego w czasie I wojny światowej, w latach 1914–1918.
Historia Zobowiązania sojusznicze między Imperium Osmańskim, Niemcami i Austro-Węgrami na wypadek wojny w Europie zostały ustanowione tajnym porozumieniem niemiecko-tureckim z 2 sierpnia 1914 roku. Pomimo deklarowanej mobilizacji armii i marynarki wojennej, prowadzonej przy aktywnym wsparciu niemieckiej misji wojskowej, Imperium Osmańskie przez kilka miesięcy unikało przystąpienia do wojny. Rosja wypowiedziała mu wojnę dopiero po zbrojnej prowokacji – ataku tureckich statków na rosyjskie porty na Morzu Czarnym – który miał miejsce roku.
W początkowym okresie działań wojennych główną siłą Turków na froncie kaukaskim była 3 Armia, której siłę szacuje się na 150–190 tys. żołnierzy. Oprócz tego istniały również formacje kurdyjskiej kawalerii nieregularnej (tzw. hamidiye). Po stronie rosyjskiej do walki przystąpiła około 170-tysięczna Armia Kaukaska.