Łącznie był uwięziony przez 6,5 miesiąca do pierwszej dekady kwietnia 1948, gdy został zwolniony wobec tego, że nie udowodniono stawianych mu zarzutów (on sam nie przyznał się do nich). W sumie spędził w konspiracji osiem lat. W późniejszych latach był inwigilowany przez służby PRL.

thumb|Gmach przy ul. Tadeusza Kościuszki 4 w Sanoku (2013) thumb|Punkt optyczny przy ul. Kościuszki 22 w Sanoku (2022) Jesienią 1948W swoim liście pt. Pamięć ułomna, wydrukowanym w „Nowinach” nr 134 z 13 lipca 1993, podał, że w Sanoku był od jesieni 1947, co jest oczywistą omyłką z uwagi na jego aresztowanie w tym czasie, a w rzeczywistości o jesień 1948 tj. po odzyskaniu przez niego wolności. powrócił z Wybrzeża do Sanoka i pozostał w tym mieście do końca życia. Od tego czasu był zatrudniony w firmie określanej jako „Tartaki” dr. Oskara Schmidta i pracował w jej księgowości, funkcjonującej na drugim piętrze gmachu przy ul. Tadeusza Kościuszki 4 w Sanoku. Po likwidacji tej firmy pozostał w tym budynku, zamieszkując tam z rodziną. Od 1949 do 1951 pracował jako termoenergetyk w Kopalnictwie Naftowym w Sanoku. Od 1951 do 1953 był bez pracy. Od 1953 do 1958 był zatrudniony w Sanockich Zakładach Przemysłu Terenowego Materiałów Budowlanych (SZPTMB), gdzie był kierownikiem zakładu (żwirowni). Od 1958 w latach 60. i 70.