Krystyna Maria Winowicz (ur. 20 stycznia 1927 w Kościanie, zm. 15 czerwca 2014 w Poznaniu) – polska muzykolog, pedagog, pianistka i działaczka społeczna.
Życiorys Córka Franciszka i Janiny z domu Lenart. Podczas II wojny światowej pracowała w rolnictwie, a następnie w piekarni. W 1948 ukończyła Liceum im. św. Stanisława Kostki w Kościanie, a następnie uczyła się w szkołach muzycznych I i II st. w Poznaniu w klasie fortepianu pod kierunkiem Aldony Miczyńskiej i Józefiny Skotarkówny. W 1955 uzyskała dyplom ukończenia średniej szkoły muzycznej oraz prawo wykonywania zawodu nauczyciela. Równocześnie od 1951 studiowała muzykologię na Uniwersytecie Poznańskim, promotorkami obronionej w 1957 pracy magisterskiej były Zofia Lissa i Maria Szczepańska. Pozostała na uczelni w charakterze pracownika naukowego, jej opiekunem, a następnie promotorem pracy doktorskiej był ks. Hieronim Feicht. W tym czasie ukończyła kurs stenografii i maszynopisania oraz pięcioletnie studia w Instytucie Wyższej Kultury Religijnej w Poznaniu. W 1965 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych. Od 1955 pracowała jako nauczycielka przedmiotów teoretycznych, umuzykalniania i audycji muzycznych w Państwowej Szkole Muzycznej im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, prowadziła zespoły kameralne i dyrygowała szkolnym chórem.