W 1969 roku opuściła Komunistyczną Partię Czechosłowacji. Pod wpływem ofensywy normalizacji w swej twórczości zaczęła dotykać kwestii politycznych. W powieści Černá hvězda (1977), o silnie subiektywnej perspektywie z elementami strumienia świadomości, opisała przebudzenie przedwojennego dziennikarza komunistycznego. Dzieło nie ukazało się w oficjalnym obiegu.
Początkiem jej działań dysydenckich było podpisanie Karty 77; w 1985 roku została rzeczniczką tej inicjatywy. Ze względu na działalność opozycyjną, od 1977 roku jej twórczość ukazywała się jedynie w drugim obiegu i za granicą. W 1981 roku za działalność opozycyjną spędziła 10 miesięcy w więzieniu. Choć opuściła zakład karny w 1982 roku, jej proces oficjalnie zakończono dopiero w grudniu 1989 roku. Na podstawie tych doświadczeń napisała powieść psychologiczną Přítelkyně z domu smutku (1984), której akcja toczy się w więzieniu.
Należała do współzałożycieli Forum Obywatelskiego. W latach 1990–1992 była posłanką Czeskiej Rady Narodowej. W latach 1994–1996 oraz 2005–2007 pełniła funkcję przewodniczącego stowarzyszenia pisarzy Obec spisovatelů, a w latach 1998–2000 pracowała w Ministerstwie Kultury.