W 1953 r. przeniósł się do Gliwic, do Katedry Matematyki na Wydziale Elektrycznym, gdzie pracował u prof. Stanisława Fryzego. W 1962 r. uzyskał stopień doktora nauk matematyczno-fizycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Od 1969 r. pracował w Instytucie Matematyki na Wydziale Matematyczno-Fizycznym, zaś od 1974 r. na Wydziale Automatyki i Informatyki w Instytucie Kompleksowych Systemów Sterowania, przekształconym w 1976 r. w Instytut Informatyki Czasu Rzeczywistego, w którym pełnił funkcję zastępcy dyrektora. W latach 1974–1975, równolegle z pracą na Politechnice, pełnił funkcję dyrektora Planetarium Śląskiego w Chorzowie. Od 1980 r. pracował w Instytucie Aparatury i Automatyki Medycznej, a następnie w Instytucie Elektroniki. W latach 1981–1987 pełnił funkcję prodziekana na Wydziale Automatyki i Informatyki.
W Instytucie Informatyki Czasu Rzeczywistego zorganizował oparte na komputerze ODRA 1305 laboratorium obliczeniowe. Aktywnie uczestniczył w organizowaniu na Wydziale AEiI Zakładu Telekomunikacji. Był niestrudzony w inicjowaniu i organizowaniu współpracy z przemysłem, a zwłaszcza z placówkami medycznymi. Odszedł na emeryturę w 1991 r.