Został zwycięzcą zorganizowanego w dniach 23-25 listopada 1962 roku I Ogólnopolskiego Studenckiego Konkursu Piosenkarzy, wykonując piosenkę „Pęk pawich piór”, zdobywając I nagrodę i odnosząc triumf ex aequo z Edwardem Lubaszenko (na drugim miejscu została sklasyfikowana Ewa Demarczyk; była to pierwsza edycja Studenckiego Festiwalu Piosenki). Z uwagi na prestiż konkursu po jego wygraniu był zapraszany do udziału w koncertach (zarówno muzyki estradowej jak i poważnej), nagraniach, audycjach. W 1962 wystąpił podczas obchodów 800-lecia miasta Sanoka. Przerwał studia i za sprawą agencji koncertowej Pagart przystąpił do Studia Piosenki „Pod gwiazdami”, będącego ośrodkiem szkolenia wokalistów (1963). W 1964 otrzymał tytuł zawodowy „aktora estradowego” w najwyższej kategorii „S”. Wobec obowiązku wypełnienia obowiązku zasadniczej służby wojskowej został członkiem reprezentacyjnego zespołu Dowództwa Wojsk Lotniczych, z którym odbywał koncerty.