Od stycznia 1940 samodzielnie zaangażował się w tajne nauczanie. Od 1 września 1940 był kierownikiem szkoły i nauczycielem w Pisarowcach. W związku z tym po kilku miesiącach zrezygnował z działalności w ZWZ. Potem w ramach tajnego nauczania od 1 listopada 1940 był członkiem Gminnej Tajnej Komisji Oświaty i Kultury w Zarszynie. Był też organizatorem uczniowskich spółdzielni społemowskich w Pisarowcach i w okolicznych wsiach (w tym zakresie był przewodniczącym rady nadzorczej w Pisarowcach i członkiem komisji rewizyjnej w Sanoku).
Po nadejściu frontu wschodniego od września 1944 do 1950 był nauczycielem w rodzinnej Klimkówce. Dysponując wykształceniem połwyższym łącznie przepracował 20 lat w szkołach powszechnych. Został skierowany na roczny kurs przygotowujący do studiów wyższych od 1 września 1949 do 30 czerwca 1950. Po jego ukończeniu był krótkotrwale wizytatorem szkolnym w Rzeszowie, skąd został przeniesiony do Inspektoratu Szkolnego w Sanoku przy tamtejszym Wydziale Oświaty Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, gdzie na stanowisku podinspektora szkolnego pracował od 1951 do 1953. Ukończył studia wyższe pedagogiczne. W 1953 został dyrektorem I Państwowej Szkoły Męskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego w Sanoku, w tym samym roku przemianowanej na Szkołę Podstawową i Liceum Ogólnokształcące Męskie.