Po śmierci Cezara ogrody zostały wykupione przez Sallustiusza, jednego z najbliższych przyjaciół Cezara. Sam Sallustiusz w przeszłości sądzony był za zdobycie nielegalnego majątku jako pretor w afrykańskiej prowincji Africa Nova. Od wyroku wybronił go właśnie Gajusz Juliusz- sąd poprzestał na osądzeniu bardzo wysokiej grzywny. Spekuluje się, że resztę nielegalnie zdobytego majątku Sallustiusz zainwestował właśnie w rozwój posiadłości a co za tym idzie także ogrodów ją otaczających.

W 36 roku p.n.e. po śmierci historyka, rezydencja przeszła na własność jego prawnuka o tym samym imieniu, następnie zaś na własność jego adoptowanego syna Gajusza Sallustiusza Kryspusa Pasjena, zaś potem jego żonę Agryppinę. Po śmierci Gajusza Sallustiusza ogrody przejęte zostały dzięki nielegalnym metodom w 21 roku n.e. przez Tyberiusza, cesarza.

Agrypina, chcąc odzyskać posiadłość będącą wtedy posiadłością cesarskąCIL VI.5863;