W 1938 na cmentarzu przyklasztornym został pochowany ksiądz Carl Skowronski, który był przez prawie 40 lat duszpasterzem, spowiednikiem, nauczycielem, doradcą i kierownikiem duchowym wielu sióstr katarzynek. Podczas wykładów dla nowicjuszek pomagał w ugruntowaniu powołania zakonnego, zachęcając do bezinteresownej służby Bogu i ludziom. Gdy była taka potrzeba, służył również radą i pomocą przełożonym zgromadzenia. Jego życzenie, aby po śmierci spocząć na cichym cmentarzu sióstr zakonnych, zostało spełnione.
Podczas pierwszego wielkiego bombardowania Braniewa w dniu 5 lutego 1945 roku jedna z bomb spadła na cmentarz, niszcząc groby i rozrzucając szczątki pochowanych. Jeszcze tego samego dnia kości zostały pozbierane i zakopane przez matkę wikarię Charitinę Fahl.
Po wojnie katarzynki powróciły do klasztoru w 1946 roku. Zajęły się przywracaniem do stanu używalności budynku klasztornego oraz porządkowaniem terenu wokół. Cmentarz został również uporządkowany i odtworzony po zniszczeniach spowodowanych przez bombę lotniczą pod koniec wojny. Współcześnie cmentarz jest zadbany, grobami opiekują się siostry zakonne.