W latach 1896–1906 należała do czeskiego Towarzystwa Sztuk Plastycznych Mánes, z którego została wydalona za niesubordynację, po czym była członkinią związku Hollar.

Pod koniec lat 90. XIX wieku skupiła się na tworzeniu grafik, szczególnie w technice akwaforty. Głównym tematem jej prac były widoki starej Pragi takie jak Maltézský plácek, które chciała uchwycić w ich dawnej formie, przed zmianami wprowadzanymi przez asanację praską. Wraz z Vilémem Mrštíkiem starała się powstrzymać przebudowę starego miasta.

Z początkiem XX wieku zaczęła intensywnie pracować nad szatą graficzną czeskich publikacji. Była jedną z kluczowych osobistości promujących książkę jako dzieło sztuki na ziemiach czeskich, wywarła znaczący wpływ na nową szatę graficzną czeskich książek. Pod wrażeniem działalności brytyjskich wydawnictw i pracy Williama Morrisa, zaczęła czerpać z tradycji czeskiej grafiki renesansowej i barokowej. Inspirowała się także twórczością ludową z regionu Słowacko. Tworzyła charakterystyczne bordiury, winiety tytułowe i inicjały. Szczególne znaczenie miał jej projekt i ilustracje książki Pohádka máje autorstwa Mrštíka. Zaprojektowała także m.in. szatę graficzną magazynu „Moderní revue”. W swych projektach mistrzowsko łączyła projektowanie graficzne z typografią.