W 1914 wyjechał ponownie do Paryża, jednak jego plany przekreślił wybuch I wojny światowej. Zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej, a w 1916 został internowany za niesubordynację. Z okresu wojny zachowały się jedynie dwie drewniane rzeźby wykonane przez Ottona Gutfreunda.
W 1919 powrócił do Pragi, gdzie z czasem stał się jednym z ważnych czeskich rzeźbiarzy okresu międzywojennego. Po wojnie zaczął odchodzić od estetyki kubizmu na rzecz bardziej realistycznej rzeźby. Na początku stworzył cykl malowanych, drewnianych rzeźb, a w latach 20. XX wieku pracował głównie z malowaną terakotą. W 1921 dołączył do Towarzystwa Sztuk Plastycznych Mánes. Zaczął projektować oficjalne rzeźby i pomniki takich postaci, jak Tomáš Masaryk, czy Bedřich Smetana (oba stworzył w 1926), ale kontynuował także prace przy mniejszych dziełach, przedstawiających często grupy postaci. Zaprojektował również obie strony 5 koron czechosłowackich, moneta weszła do obiegu w 1925. Okres wokół 1925 roku uważany jest jednak za najsłabszy w rozwoju artystycznym Gutfreunda. W 1926 zaczął wykładać w Wyższej Szkole Rzemiosła Artystycznego w Pradze.