współzałożyciel zespołu), Jerzy Uske (śpiew), Joanna Drzewińska (śpiew), Grażyna Wiśniewska (śpiew), Marek Łagodziński (śpiew, gitara), Katarzyna Kornat (śpiew) i Ryszard Żarowski (gitara). Zespół Bez Idola jest kontynuatorem działalności Grupy Toruń od której się uczył, a która na przełomie lat 70. i 80. XX w. należała do czołówki wykonawców z tzw. nurtu piosenki turystycznej w Polsce. W pierwszych latach istnienia wykonywał utwory z repertuaru tej grupy, takie jak m.in.: Gawędziarze, Przemijanie, Turystyczny blues, czy Moje bajki – zdobywając popularność na studenckich scenach w latach 80. XX w. Występował wówczas na wielu festiwalach piosenki studenckiej i turystycznej, zostając laureatem wielu z nich. Były to m.in.: OTGPS w Szklarskiej Porębie, Bazuna na Pomorzu, Yapa w Łodzi, Łajba w Charzykowach i wiele innych. W późniejszych latach śpiewał w klubach studenckich podczas Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W okresie stanu wojennego do repertuaru włączono piosenki autorskie o wydźwięku politycznym (m.in. Staruszka, Reżymowe tango, Ballada o zomuraju, Przeszukanie, czy Modlitwa internowanych). Przez 40 lat działalności artystycznej zespół Bez Idola ukształtował własny, rozpoznawalny styl oparty na wielogłosowym śpiewie i akompaniamencie gitarowym.