Muzeum Łużyckie w Budziszynie (górnołuż. Serbski muzej Budyšin, niem. Sorbisches Museum in Bautzen) – muzeum kultury Serbołużyczan zlokalizowane w Budziszynie przy Ortenburg 3.

Historia Początki zbiorów placówki sięgają roku 1856, kiedy to Maćica Serbska uruchomiła swoją Sekcję Starożytności. Początkowo gromadzono głównie zabytki archeologiczne i rzemiosło łużyckie. Za namową Arnošta Muki postanowiono rozszerzyć kolekcję i utworzyć samodzielne muzeum serbołużyckie. Stało się to na fali tworzenia regionalnych muzeów etnograficznych w całej Europie. Placówka powstała w roku 1900 w pomieszczeniach Domu Serbskiego.

W 1937 naziści niemieccy wydali zakaz działalności kulturalnej Serbołużyczan. Zbiory muzealne przekazano do Muzeum Miejskiego. Dom Serbski zamknięto. Uległ on wypaleniu w czasie bitwy budziszyńskiej w 1945. Zbiory ponownie udostępniono zwiedzającym w 1974 w pomieszczeniach dawnego miejskiego składu soli (górnołuż. sólnica) pochodzącego z 1782. Był to wówczas oddział Muzeum Miasta Budziszyna. W międzyczasie otwarto też izbę muzealną w Hoyerswerdzie.