W 1939 r. odszedł do rezerwy. Został przewodniczącym spółki akcyjnej fabryki sukna w Narwie.
W momencie aneksji Estonii przez ZSRR został przyjęty do służby w Armii Czerwonej i mianowany dowódcą 22 korpusu strzeleckiego, jednej z jednostek sformowanych po włączeniu do Armii Czerwonej sił zbrojnych niepodległej Estonii. W Armii Czerwonej otrzymał stopień generała porucznika. 17 czerwca 1941 r. został aresztowany i oskarżony o działalność antyradziecką. 22 kwietnia 1942 r. Kolegium Specjalne NKWD skazało go na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok wykonano 15 maja tego samego roku.
W 2001 r. zrehabilitowany.
Żonaty z Julie Kickelbach, miał córkę Haldi (ur. 1926).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Ryskiej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Estońscy generałowie Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości estońskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Estońskie ofiary prześladowań komunistycznych 1940–1991 Kategoria:Uczestnicy wojny estońsko-bolszewickiej (strona estońska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Wolności (Estonia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Estońskiego Czerwonego Krzyża Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża