Elmar Kivistik (ur. 13 listopada 1905 w Elistvere, zm. 7 grudnia 1973 w Tabivere) – estoński strzelec, multimedalista mistrzostw świata.

Życiorys Ukończył szkołę parafialną w Voldi, a w 1927 roku szkołę podoficerską. Pracował jako instruktor w szkole podoficerskiej. Od 1939 roku posiadał odpowiednik polskiego stopnia chorążego (est. veebel).

Początkowo trenował podnoszenie ciężarów, od 1932 roku uprawiał strzelectwo. W reprezentacji Estonii startował od 1934 do 1939 roku, zdobywając w tym czasie 17 medali mistrzostw świata (12 złotych, 2 srebrne i 3 brązowe)Według estońskich źródeł, Kivistik ma w dorobku 19 medali. Różnica wynika z faktu, iż ISSF nie zalicza do dorobku Estończyka 2 medali z turnieju w 1939 roku. Kivistik miał wówczas zdobyć jeszcze drużynowe złoto w karabinie dowolnym klęcząc z 300 m i drużynowe srebro w karabinie dowolnym leżąc z 300 m.. Podczas mistrzostw świata w 1937 roku wywalczył 11 medalowych pozycji – więcej osiągnął tylko jego rodak Gustav Lokotar (12). W latach 1933–1939 zdobył 22 medale mistrzostw Estonii, w tym 10 złotych, 8 srebrnych i 4 brązowe. 5 razy był indywidualnym rekordzistą Estonii, zaś 14 razy drużynowym rekordzistą kraju.

W 1949 roku został aresztowany i przeniesiony do obozu jenieckiego w obwodzie irkuckim. Pracował później w kołchozie w Saadjärve jako tokarz i spawacz.