Dzioborożec modrokoralowy (Ceratogymna atrata) – gatunek dużego ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae). Zamieszkuje zachodnią i środkową Afrykę. Jest bliski zagrożenia wyginięciem.
Taksonomia Takson ten został po raz pierwszy opisany przez holenderskiego zoologa Coenraada Jacoba Temmincka w 1835 roku. Holotyp pochodził z Aszanti w Ghanie. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Buceros atratus. Obecnie gatunek ten umieszczany jest w rodzaju Ceratogymna wraz z dzioborożcem niebieskolicym. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała ok. 76–80 cm z ogonem, rozpiętość skrzydeł do 150 cm. Masa ciała do 1,2 kg.
Upierzenie czarne razem z nogami poza sterówkami, które są na końcu białe. Na dziobie występuje wielka narośl, zwana kaskiem. Niebieska obrączka oczna, a na gardle niebieski płat skóry. U dzioborożca modrokoralowego występuje wyraźny dymorfizm płciowy, samicę łatwo można odróżnić po brązowej głowie.
Zasięg występowania Dzioborożec modrokoralowy występuje od Sierra Leone do Togo oraz od południowej Nigerii po południowy Sudan Południowy, centralną Demokratyczną Republikę Konga i Angolę;