Jan Dróżdż (ur. 1931 w Krakowie, zm. 12 marca 2013 w Warszawie) – polski parazytolog, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych.
Życiorys Wychował się w Warszawie, po zakończeniu II wojny światowej był uczniem Gimnazjum Ogólnokształcącego im. Jakuba Jasińskiego. W 1950 złożył egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego. W czerwcu 1952 będąc studentem II roku rozpoczął pracę w kierowanym przez prof. dr. Wincentego Wiśniewskiego Zakładzie Parazytologii Uniwersytetu Warszawskiego, uczestniczył w badaniach parazytologicznych nad jeziorami Druzno, Łuknajno i Kortowskim oraz na łachach wiślanych pod Wyszogrodem. We wrześniu 1953 został zastępcą asystenta w Katedrze Parazytologii i Chorób Inwazyjnych Wydziału Weterynaryjnego SGGW. Od 1953 prowadził na Wydziale Weterynaryjnym SGGW ćwiczenia z zoologii. W 1955 uzyskał dyplom lekarza weterynarii i otrzymał stanowisko asystenta, a rok później starszego asystenta. W 1961 przedstawił rozprawę „Badania nad robakami i robaczycami żubra Bison bonasus (L.) w Polsce” i uzyskał stopień doktora weterynarii, otrzymując stanowisko adiunkta w Katedrze Parazytologii i Chorób Inwazyjnych SGGW.