(ur. 8 czerwca 1954 w dzielnicy Ōta, Tokio, Japonia) – japoński tłumacz, slawista i polonista.

Uczeń Stanisława Barańczaka. Wykładowca polonistyki na Uniwersytecie Tokijskim. Przełożył wiele dzieł Wisławy Szymborskiej, Stanisława Lema oraz Czesława Miłosza. Udziela się w społeczności Instytutu Polskiego w Tokio oraz na łamach „Gazety Polskiej w Japonii”.

Dydaktyka Profesor i wykładowca języka polskiego na Uniwersytecie Tokijskim.

Nagrody W 2018 Numano wraz z paleontologiem prof. J. Dzikim zostali laureatami Nagrody im. Benedykta Polaka, przyznawanej w Łęczycy za wybitne osiągnięcia eksploracyjne i badawcze.

Tłumaczenia Dzięki Numano udało się zainicjować w Japonii wydanie w sześciu tomach Dzieł zebranych Lema. Do tej pracy udało mu się zgromadzić grupę znakomitych tłumaczy, wśród których znaleźli się: Tokimasa Sekiguchi, Kōichi Kuyama, Satoko Inoue, Ayano Shibata i nieżyjący już Shōzō Yoshigami (1928–1996).

W 2000 roku wydawnictwo Michitani opublikowało japońskie wydanie Historii literatury polskiej w tłumaczeniu pięciu polonistów: Tokimasa Sekiguchi, Masahiko Nishi, Mitsuyoshi Numano, Kazuo Hasemi i Tatsuya Moriyasu. Pracę nad przekładem zaczął już wiele lat wcześniej prof.