Kalman Poznański (ur. w 1785 w Kowalu, zm. 29 kwietnia 1856 w Płocku) – polski kupiec pochodzenia żydowskiego, jeden z najbogatszych łódzkich kupców lat 40. XIX w., ojciec Izraela Poznańskiego.
Życiorys Kalman Poznański urodził się w Kowalu w 1785 roku, był synem lokalnego kramarza. Około 1825 roku zamieszkał z rodziną, parobkiem i służącą w Aleksandrowie Łódzkim, w domu nr 257 w południowej pierzei Targowego Rynku. Początkowo zajmował się kramarstwem, a następnie produkcją tasiemek oraz farbiarstwem. W 1834 roku przeprowadził się do ŁodziPoznański Kalman, [w:] A. Kempa, M. Szukalak, Żydzi dawnej Łodzi. Słownik biograficzny, t. 1, Łódź 2001, s. 121., gdzie zamieszkali przy ul. Podrzecznej 24. Przy Starym Rynku (okolice skrzyżowania z ul. Drewnowską) prowadził sklep z artykułami korzennymi, bawełną i lnem.
W 1840 roku Kalman Poznański oraz kilku innych kupców wybudowało domy na Starym Mieście bez zezwolenia, pomimo tego władze zaaprobowały jego inwestycję. Dom Poznańskiego, dwukondygnacyjna kamienica, była pierwszą w tej części Łodzi. W latach 40. XIX w.