Zachowało się osiem wytworzonych i sygnowanych przez niego naczyń zdobionych czarnofigurowo, dwa inne zdobione przez Lydosa oraz anonimowa czara czerwonofigurowa. Wśród mniejszych naczyń sygnował skyfos i lekyty ze scenami okolicznościowymi typowymi dla darów ślubnychThomas Mannack: Griechische Vasenmalerei. Eine Einführung. Darmstadt: Philipp von Zabern, 2012, s. 120..
Egzemplarze jego naczyń znajdują się także w posiadaniu muzeów polskich (Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Czartoryskich w Krakowie).
Znacznie więcej zdobionych naczyń (co najmniej 100) przypisywanych jest współpracującemu z jego pracownią twórcy, nazwanemu umownie Malarzem Amazisa. Wyodrębnienie go ostatecznie podważyło długo utrzymywane twierdzenie, jakoby sam Amazis był dekoratorem wszystkich naczyń wykonywanych w jego warsztacie.
Uwagi
Przypisy Janusz A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności. Architektura, rzeźba, malarstwo, rzemiosło artystyczne. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1994, s. 19, . Guy Rachet: Słownik cywilizacji greckiej. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 2006, s. 36, . Maria Ludwika Bernhard: Greckie malarstwo wazowe. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, 1966, s. 60.
Kategoria:Malarze starożytnej Grecji Kategoria:Garncarze starożytnej Grecji Kategoria:Zmarli w VI wieku p.n.e.