po drobnych naprawach można było ich dalej używać. Po zakończeniu konfliktu władze przywiązywały znaczną wagę do przywrócenia funkcjonowania kolei, wydarzenie to miało bowiem świadczyć o powrocie do normalnego życia miasta.
Odbudowę toru rozpoczęto w październiku 1944 roku. Prace posuwały się bardzo szybko, więc już 29 października wznowiono ruch pasażerski na linii. Wagony ciągnęła nowa lokomotywa serii 159, która regularnie służyła na tej kolei aż do roku 1980 (a potem okazjonalnie – do 1996). Mimo że przejazdy odbywały się regularnie, po kolei znać było brak dawnej świetności – budynki stacyjne pozostały niedobudowane, sygnalizacja nie funkcjonowała. Na przestrzeni następnych kilkunastu lat stopniowo wyposażono linię w kolejne elementy infrastruktury.
W 1954 roku kolej otrzymała dwa 36-osobowe wagony, wyposażone w elektryczne oświetlenie oraz ogrzewanie centralne z lokomotywy. Ta druga umożliwiła funkcjonowanie kolei przez cały rok, co powodowało wyjątkowość kolei – w połowie lat 50. była to jedyna kolej tego typu działająca w zimie.
W 1958 roku na kolej dostarczono pierwszą lokomotywę z silnikiem Diesla, a wkrótce potem – kilka wagonów Pafawagu.