Nicolaus Arnoldi, pol. Mikołaj Arnoldi (ur. 17 grudnia 1618 w Lesznie, zm. 15 października 1680 w Franeker) – urodzony w I Rzeczypospolitej pastor i znany teolog kalwiński w Niderlandach na Uniwersytecie we Franeker.
Rodzina, wykształcenie, pierwsze lata Mikołaj Arnoldi urodził się w wielkopolskim Lesznie w rodzinie mieszczańskiej. Jego ojcem był Michał Adelti (zm. 1621), zaś matką Anna z Giertychów, wywodząca się z pastorskiej rodziny braci czeskich. Po rychłej śmierci ojca został oddany przez matkę do szkół, gdzie jego nauczycielem został Jan Amos Kommenski. W 1635 roku rozpoczął studia w luterańskim gimnazjum akademickim w Gdańsku. Po ich ukończeniu Jan Teodoryk Potocki powołał go na swojego osobistego kaznodzieję.
Arnoldi wyróżniał się wiedzą i talentem i w 1641 roku jako stypendysta Jednoty Braci Czeskich został wysłany na studia teologiczne we Franeker, we Fryzji. Przed wyjazdem został ordynowany na diakona. Tam trafił pod opiekę innego polskiego profesora teologii z Wielkopolski, Jana Makowskiego, pod którego wpływem pozostał do końca życia i który ku niezadowoleniu polskich władz kościelnych przekonał go do pozostania w Niderlandach. Podczas studiów odwiedził Londyn i Cambridge.