Praca ta również nie została przyjęta bez sprzeciwu i krytyki, ale po upływie stu lat, w wyniku pewnych zmian i poprawek (wydany w 1571 r. przez rabina Isserlesa ha-Mappa [Obrus]), stała się niekwestionowanym autorytetem dla całego świata żydowskiego. W latach 1574–1575 w Wenecji wydano jego kolejne dzieło Kesef Miszne, które było komentarzem do kodeksu Miszne Tora Majmonidesa.

Po jego śmierci ukazało się w 1598 roku w Salonikach dzieło Kelalei ha-Talmud, zajmujące się tematyką metodologii Talmudu. W 1605 roku w Salonikach pod tytułem Bedek ha-Bajit ukazały się dodatki i poprawki Karo do Bejt Josef. W 1646 roku, równocześnie w Wenecji i Lublinie ukazało się wyjątkowe dzieło literackie Karo – Maggid Meiszarim (Kaznodzieja Sprawiedliwości). Jest ono uznawane za arcydzieło literatury rabinicznej. Książka ta ma formę mistycznego pamiętnika spisywanego przez Karo przez pięćdziesiąt lat życia. Opisał w niej nocne wizyty aniołów, które zachęcały go do prawości, ascezy i studiowania kabały. W 1791 roku w Salonikach ukazało się dzieło Avkat Rochel, a w 1799 roku Deraszot.