Została doceniona za wkład w rozwój nauki. Otrzymała nagrodę krajową w 1860 za zbiór suszonych roślin przygotowanych metodą, którą opracowała, aby zachować ich oryginalne kolory. Na spotkaniu British Association w 1869 przekazała dokument botaniczny na temat wpływu infekcji grzybiczej na rozwój seksualny u gatunków roślin. Z czasem zaczęła bardziej skupiać się na pracy na rzecz kobiet, choć botanika pozostała dla niej ważna. Jej zaangażowanie w promowanie nauki oraz zachęcanie dziewcząt i kobiet do edukacji naukowej połączyło pracę naukową z działalnością emancypacyjną.
Działalność w ruchu kobiecym Jesienią 1866 uczestniczyła w dorocznym spotkaniu Narodowego Stowarzyszenia na rzecz Rozwoju Nauk Społecznych, gdzie jej uwagę zwróciła praca Barbary Bodichon Powody wyzwolenia kobiet. To stało się impulsem, by poświęciła się pracy emancypacyjnej. W styczniu 1867 zwołała pierwsze posiedzenie Komitetu Wyborczego Kobiet w Manchesterze, jednej z pierwszych organizacji tego typu w Anglii. Poznała tam dr. Richarda Pankhursta, którego opisała jako bardzo mądrego małego człowieka z niezwykłymi przemyśleniami na temat życia w ogóle, a w szczególności kobiet.