Są to, począwszy od opisanego w 1983 kwezytozaura i kreowanego w 2000 Huabeisaurus, przez cztery lata młodszego od tego ostatniego Borealosaurus i kreowanego rok po nim Nemegtosaurus, dość bazalnego przedstawiciela Titanosauriformes Erketu o olbrzymiej szyi z 2006, opisane w 2008 Dongyangosaurus, Quingxiusaurus i Sonidosaurus, aż do opisanej rok później przez Borsuk-Białynicką jako Camarasauridae opistocelikaudii, zaliczonej później do Saltasauridae i Baotianmansaurus z tego samego roku.
Zbadawszy skamieniałości, paleontolodzy stwierdzili, że nowy okaz nie przedstawia istotnych podobieństw do wyżej wymienionych rodzajów zauropodów. Wydał im się natomiast podobny do euhelopa. Umieścili go w nowym rodzaju, któremu nadali nazwę Gannansaurus, odnosząc się do miejsca znalezienia szczątków, Gannan. W rodzaju umieścili pojedynczy gatunek Gannansaurus sinensis. Jego epitet gatunkowy również odnosi się do miejsca znalezienia skamieniałości, bierze się bowiem od greckiego Sin wskazującego na Chiny.