780 m n.p.m., znajduje się źródło siarczkowej wody mineralnej.
Górne partie góry tworzą rozległą i dość płaską wierzchowinę, rozciągającą się na wysokości 820–860 m n.p.m., z której w jej części wschodniej wystaje również nieco spłaszczona kopuła szczytowa góry.
Przyroda i jej ochrona Cały rozległy masyw Makyty jest w znacznej części zalesiony. Zwarte kompleksy leśne pokrywają zwłaszcza północną część masywu, podczas gdy w części południowej są one porozrywane przez stare osadnictwo polaniarskie: rodowe osiedla i „samoty”, otoczone dawnymi pastwiskami i łąkami kośnymi, sięgają lokalnie do wysokości 650–700 m n.p.m. (dotyczy to zwłaszcza doliny rzeki Senice). Dominują lasy bukowo-jodłowe z domieszką świerka, jawora, jarzębiny, lokalnie brzozy. Miejscami występują większe areały monokultur świerkowych. Wśród fauny masywu wyróżniają się trzy największe drapieżniki tej części Europy: niedźwiedź brunatny (co roku latem 1-2 osobniki), wilk europejski (1 wataha, przechodnio) i ryś euroazjatycki, które tędy migrują z terenów Słowacji na Morawy.
Cała czeska część masywu objęta jest ochroną w granicach CHKO Beskydy (czes. Chráněná krajinná oblast Beskydy), natomiast zdecydowana większość słowackich stoków masywu leży w granicach CHKO Kysuce (słow.