W 1927 opublikowała książkę The Fellahin of Upper Egypt (Fellahowie Górnego Egiptu), która stała się wzorcowym opracowaniem etnograficznym tej części Egiptu. Później skupiła się na zwyczajach, wierzeniach i obrzędach współczesnych sobie Egipcjan. W latach 1926–1933 zebrała 4 tysiące przedmiotów. W Egipcie spędziła 19 sezonów badawczych. Przez większość roku mieszkała w Kairze. W latach 1927–1932 otrzymywała wsparcie finansowe m.in. od magnata branży farmaceutycznej, Henry'ego Wellcome'a, który zlecił jej pozyskanie eksponatów do jego prywatnego Muzeum Historii Medycyny.
Była członkinią Królewskiego Instytutu Antopologicznego oraz Królewskiego Towarzystwa Azjatyckiego.
Po wybuchu II wojny światowej wróciła do Wielkiej Brytanii. W 1950 w wyniku psychicznego załamania po śmierci młodszej siostry Elsie trafiła do psychiatrycznego Szpitala Północnowalijskiego w Denbigh. Niedługo później zmarła na udar i niewydolność krążenia.