Wanda Bronisława Umińska z Wolskich (ur. 5 listopada 1841 w Jabłonicy, zm. 30 kwietnia 1926 w Warszawie) – działaczka oświatowa i kobieca związana z grupą Entuzjastek, uczestniczka powstania styczniowego.
Życiorys lewo|mały|280px|Wanda Umińska - okres żałoby narodowej 1861 Urodziła się w patriotycznej rodzinie. Była córką dzierżawcy majątków ziemskich, a potem zawiadowcy stacji Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej Fortunata Saryusz Wolskiego herbu Jelita (1801–1848) i Izabeli z Kaniewskich (1809–1856). Brat dziadka ze strony ojca, Hipolit Wolski (1790–1836) był żołnierzem armii Księstwa Warszawskiego i uczestniczył w wyprawie Napoleona I na Moskwę. Ojciec, kawaler Orderu Virtuti Militari i jego brat Aleksander uczestniczyli w powstaniu listopadowym, a matka była zaangażowana w akcję pomocy dla więźniów politycznych i zesłańcówDionizja Wawrzykowska-Wierciochowa, Z umiłowania. Opowieść biograficzna o Wandzie z Wolskich Umińskiej (1841–1926), Lublin 1973.. Miała trzy starsze siostry: Pelagię (1834–1895), żonę Franciszka Ludwika Bratkowskiego (ur. 1832), Józefę (ur. 1837) żonę Wincentego Anastazego Kozłowskiego (ur.