Czesław Soroczyński vel Lehman (ur. 22 września 1893 w Bursztynie, zm. ?) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys Urodził się 22 września 1893 w Bursztnie, w rodzinie Albina..

16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 2 pułku ułanów, awansując na plutonowego. 6 kwietnia 1917 został wymieniony jako uprawniony do odznaczenia austriackiego Krzyż Wojskowy Karola.

18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 2 pułku szwoleżerów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem kawaleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148, jako Czesław Lehmann.. W szeregach tego pułku walczył na wojnie z bolszewikami, a po jej zakończeniu służył jako oficer zawodowy. W 1924 był przydzielony do 5 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Krakowie na stanowisko I oficera sztabu. Później został przeniesiony do 8 pułku ułanów w Krakowie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 w korpusie oficerów kawalerii. W marcu tego roku został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko kwatermistrza. Obowiązki kwatermistrza pełnił do września 1939. W międzyczasie (1938) zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę II zastępcy dowódcy pułku. Jako kwatermistrz pułku walczył w kampanii wrześniowej.