Jerzy Artur Bednarczyk (ur. 7 maja 1927 w Krakowie, zm. 7 maja 2021 we WrocławiuKozakiewicz 2025, s. 30.) – polski specjalista w zakresie górnictwa odkrywkowego, profesor.
Życiorys Naukę zaczął w Mielcu, gdzie chodził do szkoły podstawowej, a następnie uczęszczał do gimnazjum, nie kończąc go jednak z powodu wybuchu wojny. W 1948 przeprowadził się na Dolny Śląsk i w liceum w Kłodzku zdał maturę. Od 1955 do 1960 studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej. Po studiach, aż do końca kariery zawodowej pracował we Wrocławiu w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Górnictwa Odkrywkowego Poltegor (instytucja ta działała pod różnymi nazwami), dochodząc do stanowiska zastępcy dyrektora ds. naukowych, a od 1991 do 2002 był dyrektorem „Poltegor Instytut”. Na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie obronił pracę doktorską w roku 1969, a następnie tamże uzyskał stopień doktora habilitowanego w 1973Kozakiewicz 2025, s. 30.. W 1980 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk technicznych. Był członkiem Komitetu Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi na VII Wydziale – Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych Polskiej Akademii Nauk.