Hans Hoffmann (ur. 27 lipca 1848 w Szczecinie, zm. 11 lipca 1909 w Weimarze) – niemiecki pisarz i pedagog. W swoich nowelach i powieściach podejmował tematykę związaną ze swoją ojczyzną, Pomorzem.

Życiorys Hans Hoffmann urodził się w 1848 r. w Szczecinie jako syn proboszcza kościoła św. Piotra i św. Pawła. Uczęszczał do miejscowego Gimnazjum Fundacji Mariackiej (Marienstiftsgymnasium), a następnie studiował na Uniwersytecie w Bonn, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie w Halle, gdzie w 1871 r. nadano mu tytuł doktora filozofii. W 1872 r. znalazł pracę jako nauczyciel gimnazjalny, która jednak nie przynosiło mu zbyt wiele satysfakcji i którą musiał przerywać z powodu częstych podróży do Imperium Osmańskiego i Norwegii. Nauczał w Gimnazjum Fundacji Mariackiej w Szczecinie oraz w szkołach w Słupsku i Gdańsku.

W 1879 r. zrezygnował z posady nauczyciela i zaczął pracować jako niezależny pisarz. W latach 1884–1886 był kierownikiem w berlińskim czasopiśmie Deutsche Illustrierte Zeitung. W latach 1894–1902 mieszkał w Wernigerode.