Konstrukcja thumb|left|Cztery australijskie Beauforty ze 100 Dywizjonu RAAF w locie niedaleko Wewak, 20 stycznia 1945 r. Całkowicie metalowy, wolnonośny średniopłat z klasycznym, chowanym podwoziem z kółkiem ogonowym. Kadłub półskorupowy. Płat dźwigarowy trójdzielny o obrysie trapezowym. Napęd (Beaufort Mk. I) – dwa silniki gwiazdowe Bristol Taurus VI o mocy 1130 KM (831 kW) napędzające śmigła metalowe trójłopatowe, przestawialne, dwuzakresowe. Uzbrojenie obronne obejmowało cztery karabiny maszynowe kal. 7,7 milimetra w wieżyczkach przedniej i grzbietowej, oraz dodatkowo, w niektórych egzemplarzach, dwa stałe karabiny strzelające do przodu i jeden ruchomy w gondoli pod nosem kadłuba. Samolot przenosił do 900 kilogramów bomb lub torpedę lotniczą o masie 728 kilogramów.
Zobacz też Bristol Beaufighter
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Rysunki samolotu Szczegółowe rysunki samolotu (do ściągnięcia)
Beaufort Kategoria:Samoloty Bristol Kategoria:Brytyjskie samoloty torpedowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym