był członkiem rady nadzorczej Zakładów Przemysłu Włókienniczego Józef Richter S.A. w Łodzi. W tym samym roku zastąpił ojca w radzie nadzorczej Banku Handlowego w Łodzi. Był wiceprezesem Gdańskiego Banku Handlowo-Przemysłowego i prezesem Banku Międzynarodowego w Warszawie. Od 1923 r. był jednym z członków rady nadzorczej Spółki Akcyjnej Siła i Światło, a w 1924 r. został wiceprezesem Warszawskiego Towarzystwa Ubezpieczeń. W 1928 r. z Edwardem Ulmanem, Maksem Kernbaumem i G. Geyerem założył Towarzystwo Budowy Domków Robotniczych S.A., którego został prezesem. Scheibler w 1920 r. został członkiem zarządu Związku Przemysłu Włókienniczego w Państwie Polskim. W 1933 r. objął w nim funkcję prezesa. W 1929 r. był jednym z założycieli Izby Przemysłowo-Handlowej w Łodzi. W 1932 r. został członkiem Rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. Był zastępcą komendanta Łódzkiej Ochotniczej Straży Ogniowej, założycielem i prezesem łódzkiego Automobil-Klubu i wiceprezesem Łódzkiego Klub Lawntenisowego 1913.
Scheibler pomimo niemieckich korzeni, czuł się Polakiem co zdarzało mu się podkreślać.