Ignacy Dominik Kajetan Wawrzyniec Starzyński herbu Ślepowron (ur. 1776 w Psarach, zm. 11 czerwca 1846 w Brużyczce) – ziemianin, przedsiębiorca, poseł powiatu zgierskiego województwa mazowieckiego na sejm Królestwa Kongresowego 1830 roku i Sejm powstania listopadowego 1830-1831 rokuAndrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 481, 586.. Posługiwał się herbem ŚlepowronWiesław Puś, Ignacy Starzyński [w:] Andrzej Romanowski (red), Polski Słownik Biograficzny, Tom XLII, Warszawa-Kraków 2003, 2004, s.459.

Życiorys Urodził się w śred­niozamożnej rodzinie szlacheck­iej. Po ojcu otrzymał kilka wsi przynależnych do dóbr Strzeblew. W jednej z posiadanych wsi – Ozorkowie – założył osadę przemysłową, ukierunkowaną na produkcję sukna. Majątek zainwestował w regulację Bzury, a projekt urbanistyczny miejscowości zlecił Augus­towi Dorn­steinowi. W 1807 roku sprowadził z Dąbia pierwszych 19 suki­en­ników, cztery lata później wyk­wal­i­fikowanego farbiarza – Samuela Weg­n­era, a w 1821 roku – Friedricha i Hein­richa Schlösserów, którzy w tamtym okresie założyli jedną z największych fabryk włókienniczych I połowy XIX w. w Królestwie Polskim. W roku 1816 Ozorków otrzymał prawa miejskie i tym samym roku Starzyński został wójtem miejscowości.