Włodzimierz Ignacy Halka Ledóchowski (ur. 2 kwietnia 1910 w Krakowie, zm. 21 października 1987 w Warszawie) – polski arystokrata, żołnierz, kurier ZWZ, dyplomata.
Życiorys Był jedynym synem austriackiego pułkownika, potem polskiego generała Ignacego Ledóchowskiego i Pauliny z domu Łubieńskiej. Uczył się w gimnazjum w Chyrowie w Zakładzie Naukowo-Wychowawczym Ojców Jezuitów, gdzie w roku 1928 zdał maturę. Ukończył podchorążówkę we Włodzimierzu Wołyńskim w 1931 roku, a w roku 1932 odbył służbę wojskową jako podporucznik rezerwy w 6 Dywizji Artylerii Konnej („DAK”) w Stanisławowie.
W czasie kampanii wrześniowej walczył w 13 Dywizji Artylerii Konnej. Po rozbiciu dywizji dotarł do Warszawy, gdzie walczył w obronie Saskiej Kępy. Między grudniem 1939 a czerwcem 1940 kilkukrotnie przechodził z okupowanej Polski na Węgry i z powrotem, przenosząc dokumenty powstającego ZWZ. W części jego wypraw kurierskich współpracował z Krystyną Skarbek, z którą łączyły go relacje uczuciowe i erotyczne.
Po zmianie polityki węgierskiej względem aliantów W.L. przez Jugosławię i Turcję dostał się do Palestyny, gdzie został przydzielony do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, w której był dowódcą baterii i zwiadowcą.