poprowadził wykonanie opery La vida breve Manuela de Falli, w obecności kompozytora.

Eduar Toldrà utożsamiał się z Novecentismem, czego przykładem jest napisana przez niego opera El giravolt de maig do libretta Josepa Carnera, którą w 1928 roku wystawiono w Palau de la Música Catalana. W całej swojej karierze nigdy nie przestawał komponować: napisał około trzydziestu sardan (tradycyjny narodowy taniec kataloński), jednak jego umiłowanym gatunkiem była pieśń. Pisał pieśni do tekstów wybitnych poetów, takich jak Josep Carner, Joan Maragall, Trinitat Catasús, Tomàs Gracés, Clementina Arderiu, Joan Salvat-Papasseit, Ignasi Iinados, Pablo de Jérica, Lope Félix de Vega Carpio, Francisco de Quevedo, Manuel Bertran, A. Noriega Varela lub Mn Pere Ribot. Skomponował 71 pieśni, zawsze bazując podczas komponowania muzyki na treści tekstu. W 1936 roku otrzymał ustanowioną przez rząd Katalonii nagrodę Isaaca Albéniza za cykl pieśni La rosa als llavis (do tekstu Joana Salvat-Papasseit), którą zadedykował sopranistce Conchicie Badia. W 1941 roku zaproponowano mu kierownictwo Orquesta Nacional de España, początkowo odmówił, jednak w 1942 zgodził się objąć tę posadę. Od tamtej pory nawiązał ścisłą współpracę z tą formacją, występowali także za granicąAntonio Fernández Cid: Músicos que fueron nuestros amigos, Madrid: Editora Nacional, 1967;