Karl Pohlig (ur. 10 lutego 1858 w Cieplicach w Czechach, zm. 17 czerwca 1928 w Brunszwiku) – niemiecki dyrygent, pianista i kompozytor.
Życiorys Studiował grę na wiolonczeli i fortepianie w Weimarze; był uczniem Ferenca Liszta, z którym wyjechał do Budapesztu i Rzymu. Przez krótki czas wykładał pianistykę w konserwatorium w Sondershausen. W latach 1885–1888 był nauczycielem w szkole muzycznej w Rydze, gdzie często koncertował. Odbył pianistyczne tournée do Niemiec, Austrii, Skandynawii i Włoch. Dyrygował orkiestrami w londyńskim Covent Garden (1897–1898) i w Hamburgu, był kapelmistrzem w Coburgu i Grazu, pełnił funkcję asystenta pierwszego dyrygenta Gustava Mahlera w Operze Wiedeńskiej, a w latach 19000–1907 był kapelmistrzem dworskiej orkiestry w Stuttgarcie.
W 1907 wyjechał do USA, gdzie otrzymał stanowisko dyrektora muzycznego Orkiestry Filadelfijskiej, które sprawował do 1912. Poszerzył repertuar orkiestry i zaprosił Siergieja Rachmaninowa do współpracy z orkiestrą w charakterze dyrygenta gościnnego. Pohlig jednak nie cieszył się sympatią publiczności, uznaniem krytyki, ani szacunkiem członków orkiestry, a po ujawnieniu jego pozamałżeńskiego romansu z sekretarką odszedł z zajmowanego stanowiska na rok przed upływem kontraktu.