Oskar Kuul (ur. 6 listopada 1924 we wsi Lileika w powiecie tarskim w guberni omskiej, zm. 10 grudnia 1992) – przewodniczący kołchozu w rejonie Harjumaa, Bohater Pracy Socjalistycznej (1980).
Życiorys Urodził się w estońskiej wsi na Syberii. W sierpniu 1942 został zmobilizowany do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie ZSRR z Niemcami w składzie 7 Estońskiej Dywizji Piechoty. Walczył na Froncie Kalinińskim (od maja do października 1943), 2 Nadbałtyckim (od października 1943 do lutego 1944), Leningradzkim (od lutego 1944 do lutego 1945) i ponownie 2 Nadbałtyckim (od lutego do kwietnia 1945). W czerwcu 1944 został członkiem Komsomołu, wojnę zakończył w stopniu gefrajtera jako żołnierz 5 kompanii piechoty 37 pułku piechoty 7 Estońskiej Dywizji Piechoty 8 Estońskiego Korpusu Piechoty. Brał udział m.in. w walkach w Kurlandii, za co został odznaczony medalem. Po demobilizacji służył w wojskach NKWD i MWD w Narwie, w 1947 został etatowym pracownikiem aparatu komsomolskiego w Estońskiej SRR, później przyjęto go do WKP(b). Od 1949 do 1951 uczył się w szkole MGB, następnie pracował w organach MGB i KGB, w 1955 został zwolniony w stopniu starszego porucznika. Następnie na 35 lat został przewodniczącym kołchozu im. Kirowa, do którego w 1971 i 1976 przyłączono kolejne dwa kołchozy, a w 1984 okoliczny sowchoz.