W 1607 Synod Południowej Holandii nakazał duchownym, którzy mają zastrzeżenia do dokumentów konfesyjnych, by ogłosili to publicznie, a gdy pięciu z nich tak zrobiło, zawieszono ich w funkcji pastorów. Stany Holandii jednak uchyliły tę decyzję i pastorów przywrócono na urząd. Jednocześnie nakazały przedstawić sobie poglądy zwaśnionych stron. Arminianie zrobili to w tzw. Pięciu Punktach Remonstrancji – i stąd wzięła się ich nazwa. Dyskusja początkowo czysto teologiczna przekształciła się w polityczną, gdy Arminiusa wsparł Jan van Oldenbarnevelt, a Gomarusa stadhouder Maurycy Orański, co ciekawe, oboje opowiedzieli się z powodów politycznych wbrew swoim osobistym poglądom teologicznym. Pomimo oporu duchowieństwa stany hrabstwa Holandii poparły remonstrantów i nakazały obu stronom wzajemny szacunek i zakaz atakowania siebie z ambon.