Dodatkowym sukcesem była korona króla strzelców dla Francisco Varallo, który zdobył 34 bramki.
Fuzja dwóch federacji Sezon w roku 1934 był ostatnim, w którym Argentyna miała dwóch mistrzów kraju – amatorskiego w lidze organizowanej przez Asociación Argentina de Football (federacja uznawana przez FIFA) oraz zawodowego w lidze organizowanej przez Liga Argentina de Football (której FIFA nie uznawała). Po zakończonym sezonie obie federacje połączyły się, tworząc Asociación del Football Argentino (czyli AFA). W tym przełomowym sezonie Boca Juniors preferując niezwykle ofensywny styl gry (101 bramek zdobytych przy aż 62 straconych) zdobył swoje drugie zawodowe mistrzostwo Argentyny, czyli ósme mistrzostwo kraju w historii klubu. W roku 1935 obrona klubu znacznie się poprawiła, tracąc w porównaniu z poprzednim sezonem dwukrotnie mniejszą liczbę bramek. O dziewiątym mistrzostwie zadecydowała nie tylko bardzo dobra obrona, ale i znakomita dwójka napastników – paragwajczyk Delfín Benítez Cáceres i jak zwykle Varallo, którzy razem zdobyli ponad połowę wszystkich bramek dla Boca Juniors.
Nietypowy rok 1936