Formy zadrzewień śródpolnych Wyróżnia się następujące zadrzewienia ze względu na układ drzew: alejowe – w postaci dwóch rzędów drzew usytuowanych równolegle do siebie posadzonych po dwóch stronach drogi liniowe – jednorzędowe ciągi drzew i krzewów pasowe – co najmniej dwurzędowe pasy drzew lub krzewów o proporcji długości do szerokości 5:2 powierzchniowe – szersze niż pasowe, ale nie stanowiące jeszcze lasu (kępy) punktowe – pojedyncze, wyizolowane drzewa lub krzewy Zadrzewienia śródpolne najczęściej są zlokalizowane: przy drogach, ciekach naturalnych, rowach, małych zbiornikach wodnych (oczkach, stawach), jeziorach, miedzach, na polach, na łąkach, na nieużytkach, na wyrobiskach.
Wpływ zadrzewień śródpolnych na otoczenie Zadrzewienia wpływają następująco na otoczenie: osłabiając siłę wiatru zadrzewienia przeciwdziałają wysuszeniu, a także erozji wodnej i wietrznej gleb osłabiając siłę wiatru zadrzewienia zapobiegają wyleganiu upraw zadrzewienia chronią uprawy, inwentarz oraz ludzi przed wychładzającym działaniem wiatru zadrzewienia na krawędziach i skarpach stoków uniemożliwiają zsuwanie się zimnych mas powietrza zapobiegając powstawaniu zastoisk mrozowych w obniżaniach terenu zadrzewienia przyzagrodowe chronią budynki przed mechanicznym i wychładzającym działaniem wiatru zadrzewienia ograniczają