; ur. 1643, zm. 5 kwietnia 1682 – japońska malarka i czołowa przedstawicielka szkoły Kanō we wczesnym okresie Edo.
Życiorys Ojciec Yukinobu, Kusumi Morikage, był malarzem, natomiast matka, Kuniko, była siostrzenicą Tan’yū Kanō, nauczyciela i patrona męża.
Yukinobu mieszkała w Kioto, gdzie szkoliła się w rzemiośle pod okiem ojca i stryja. Tam również poślubiła Hirano Morikiyo, jednego z uczniów szkoły Kanō. Ślub został zaaranżowany, tak jak w przypadku rodziców, przez Tan’yū Kanō.
Swoje prace tworzyła w różnych formatach, zaczynając od małych zwojów, a kończąc na parawanach. Kiyohara zalicza się nurtu malarstwa yamato-e, jednak jej prace przedstawiają często wizerunki ważnych postaci kobiecych, takie jak wybitne Chinki, ważne buddyjskie boginie oraz japońskie poetki i artystki, w tym Murasaki Shikibu. Prace Kiyohary skupiały się również na klasycznych chińskich (ośmiu nieśmiertelnych) oraz buddyjskich (Kannon) postaciach literackich i mitologicznych.
Wiele prac Kiyohary ma sygnaturę oraz jest podpisana przez autorkę. Jako kobieta Kiyohara nie dostawała dużych zleceń na malunki świątynne. Uważano, że jej prace są odpowiednie dla kobiet, stąd jej dzieła są zazwyczaj mniejszych rozmiarów. Mimo wszystko sygnatura jej, a nie jej mistrza, sugeruje popularność prac Kiyohary.