Emil Torday (właściwie Emil Böhm) (ur. 22 czerwca 1875 w Budapeszcie, zm. 9 maja 1931 w Londynie) – wybitny węgierski antropolog, etnolog i afrykanista. Znał 14 lokalnych języków afrykańskich. Jego specjalnością były ludy Kuba (Bakuba) i Luba (Baluba). Zaangażowany w działalność International African Institute, Royal Anthropological Institute, i Save the Children International.
Urodził się w Budapeszcie, jako środkowy z trzech synów Lajosa Böhma (urzędnika ubezpieczeniowego) i Erzsébet Mannheimer, pochodzących z Csáktornya (dzisiejsza Chorwacja). Nazwisko Tordai otrzymali na mocy dekretu austro-węgierskiego ministerstwa spraw wewnętrznych w 1890 roku. Nie wiadomo skąd i kiedy zmieniono pisownię końcowego i na y. Studiował na Uniwersytecie Monachijskim (biografowie węgierscy nie potwierdzają tego), ale nie ukończył go - podjął pracę w Banku Brukselskim.
Pracę w Afryce zaczął od stanowiska urzędniczego nad jeziorem Mweru, w Wolnym Państwie Kongo. Dysponując dużo ilością wolnego czasu, zaczął poznawać kulturę Luba (Baluba) i oddał się swojej pasji lingwistycznej - nauczył się 14 lokalnych języków. Po zakończeniu kontraktu w 1904 roku powrócił do Europy. Wkrótce poznał kuratora British Museum, Thomasa Joyce'a.