Zasada działania W pierwotnej konstrukcji Volty elektrolitem jest solanka, zaś na elektrodzie cynkowej zachodzi utlenianie jej materiału do kationów Zn2+, które przechodząc do roztworu wodnego uwalniają elektrony zgodnie z reakcją: anoda cynkowa (utlenianie):
Natomiast na elektrodzie miedzianej (która pełni tutaj głównie rolę przewodnika ładunków) zachodzi reakcja redukcji jonów hydroniowych do gazowego wodoru: katoda miedziana (redukcja):
Zachodzące na obu elektrodach procesy sprowadzają się do sumarycznej reakcji:
Jony hydroniowe pochodzą z autodysocjacji wody (w przypadku gdy elektrolitem jest solanka), więc obojętność elektryczna całego roztworu zapewniana jest przez aniony wodorotlenkowe powstające w równych ilościach do . Dlatego w środowisku obojętnym powstaje (cynk wypiera wodór z wody).
W późniejszych konstrukcjach zastąpiły inne elektrolity, np. roztwór kwasu siarkowego, w którym aniony siarczanowe i wodorosiarczanowe , pochodzące z dysocjacji elektrolitycznej , zobojętniają dodatni ładunek kationów po obu stronach powyższej reakcji (powstaje sól cynku – cynk wypiera wodór z kwasu).
Dla takiego układu siła elektromotoryczna ogniwa wynosi około 0,76 V, zaś zapis obwodu to: (–) Zn | | Cu (+).
Przypisy
Kategoria:Ogniwa galwaniczne Kategoria:Cynk Kategoria:Miedź